دامنه دندانپزشکی کودکان (پدودنتیکس) چیست؟
دندانپزشکی کودکان (پدودنتیکس) شاخهای از دندانپزشکی است که با هدف حفظ سلامت دندانهای شیری و دائمی کودکان ۰ تا ۱۳ سال و درمان بیماریهای ایجادشده فعالیت میکند؛ این رشته تلاش میکند عادتهای صحیح بهداشت دهان و دندان را در کودکان نهادینه کند، آنها را از مشکلات دندانی آینده محافظت نماید و با ایجاد یک تجربه مثبت دندانپزشکی، تأثیرات مثبت مادامالعمر بر جای بگذارد.
رشد دندانها در کودکان ۰ تا ۱۳ سال چگونه اتفاق میافتد؟
رشد دندانها در کودکان ۰ تا ۱۳ سال یک فرایند فیزیولوژیک پیچیده است که از دوران نوزادی آغاز میشود و تا رویش دندانهای دائمی ادامه دارد. در طول این فرایند، هم رویش دندانها و هم رشد فک و ساختارهای صورت دچار تغییرات قابلتوجهی میشوند. دندانپزشکان کودکان نقش مهمی در تشخیص زودهنگام و مداخله بهموقع برای مشکلات احتمالی در این دوره رشدی دارند.
رشد دندانها در کودکان بر اساس گروههای سنی به شرح زیر است:
دوره بیدندانی (۰ تا ۶ ماه):
این دوره از بدو تولد تا ظاهر شدن اولین دندان شیری در دهان را شامل میشود و بهطور متوسط ۶ تا ۷ ماه طول میکشد.
پایههای پیش از تولد:
رشد دندانها در واقع پیش از تولد نوزاد آغاز میشود. جوانههای دندانی در رحم تشکیل میشوند. هنگام تولد، جوانههای دندانهای شیری و دائمی در زیر لثههای فک نوزاد پنهان هستند.
رابطه فکی:
در نوزادان، فک پایین (ماندیبل) معمولاً کوچکتر بوده و نسبت به فک بالا (ماگزیلا) عقبتر قرار دارد. مکیدن باعث تحریک رشد رو به جلوی فک پایین میشود و کمک میکند این تفاوت بهتدریج برطرف شود.
رشد:
با رشد و تکامل، رشد سهبعدی استخوانهای آلوئولار فضای لازم برای رویش دندانها و قرارگیری صحیح زبان را فراهم میکند.
دوره دندانهای شیری (۶ ماه تا ۶ سال):
رویش دندانهای شیری:
دندانهای شیری معمولاً بین ۶ تا ۸ ماهگی شروع به رویش میکنند و رویش کامل دندانهای شیری بین ۳۰ تا ۳۶ ماهگی تکمیل میشود.
زمانبندی رویش دندانها:
- اولین دندانها: معمولاً دندانهای پیشین جلویی فک پایین در ۶ تا ۸ ماهگی ظاهر میشوند.
- آخرین دندانها: دندانهای آسیای شیری در حدود ۲۴ تا ۳۶ ماهگی و در آخرین مرحله رویش میکنند.
- مجموعه کامل: تا حدود ۳ سالگی، معمولاً هر ۲۰ دندان شیری رویش یافتهاند.
ویژگیهای فیزیولوژیک مهم:
فاصلههای رشدی (دیاستما):
وجود فاصله بین دندانهای شیری کاملاً طبیعی و سالم است. این فاصلهها فضای لازم برای دندانهای دائمی که از دندانهای شیری پهنتر هستند را فراهم میکنند. وجود فاصلهای به نام «دیاستمای میمونی» بهویژه بین دندانهای پیشین فک بالا طبیعی و مورد انتظار است. نبود این فاصلهها میتواند نشانهای زودهنگام از شلوغی دندانهای دائمی در آینده باشد.
صفحه انتهایی:
به همراستایی سطوح انتهایی دندانهای آسیای شیری گفته میشود. شکل این همراستایی تعیینکننده وضعیت جفتشدن دندانهای آسیای دائمی در آینده است.
پوسیدگی زودرس دوران کودکی / پوسیدگی شیشه شیر:
به دلیل نازک بودن مینای دندانهای شیری و ناتوانی کودکان در مسواکزدن مؤثر، خطر پوسیدگی بسیار بالاست. دادن شیر، شیرخشک یا آبمیوه در شیشه قبل از خواب یا هنگام خواب باعث ایجاد پوسیدگیهای شدید میشود که بهسرعت در دندانهای پیشین فک بالا گسترش مییابد.
اثر مخرب عادتها:
عادتهایی مانند مکیدن انگشت، استفاده از پستانک یا فشار زبان که بعد از سن ۳ تا ۴ سالگی ادامه پیدا کنند، میتوانند نتایج زیر را به همراه داشته باشند:
- جلو آمدن بیش از حد دندانهای بالا و عقب رفتن دندانهای پایین (اپن بایت)،
- باریک شدن فک بالا و ایجاد شکل «V»،
- تماس نداشتن دندانهای جلویی بالا و پایین با یکدیگر (اپن بایت).
ضربه:
آسیبها و شکستگیهای دندانهای جلویی به دلیل زمین خوردن در کودکانی که تازه راه رفتن را یاد گرفتهاند شایع است.
دوره دندانی مختلط (۶ تا ۱۲ سال):
این دوره زمانی است که دندانهای شیری و دائمی بهطور همزمان در دهان حضور دارند، اکلوژن دائمی شکل میگیرد و بیشترین نیاز به پایش فعال و دندانپزشکی پیشگیرانه وجود دارد
توالی رویش دندانها و دندانهای مهم:
دندانهای آسیای ششساله (اولین دندانهای آسیای دائمی):
این دندانها اولین دندانهای دائمی هستند که بدون افتادن هیچیک از دندانهای شیری و از انتهای دهان رویش میکنند. این دندانها که بیشترین فشار جویدن را تحمل میکنند و باید تا پایان عمر در دهان باقی بمانند، متأسفانه بیشترین استعداد پوسیدگی را دارند. به همین دلیل باید با سیلانت شیارها محافظت شوند.
دندانهای پیشین جلو:
بین ۶ تا ۸ سالگی، دندانهای پیشین شیری میافتند و دندانهای پیشین دائمی جایگزین آنها میشوند. هنگام رویش، ممکن است این دندانها به دلیل موقعیت جلویی خود به رنگ «زرده تخممرغ» دیده شوند که طبیعی است. با گذشت زمان، مینا ضخیمتر میشود و رنگ آنها با سایر دندانها هماهنگ میگردد.
دندانهای نیش و پرمولرها:
- این دندانها بین ۹ تا ۱۲ سالگی رویش میکنند.
- دندانهای آسیای دوم (مولرهای دوم):
- این دندانها حدود ۱۱ تا ۱۳ سالگی، در پشت دندانهای آسیای ششساله رویش میکنند.
مسائل مهم و حیاتی:
نگهدارنده فضا:
اگر یک دندان شیری پیش از رویش دندان دائمی جایگزین آن کشیده شود یا بیفتد، دندانهای مجاور به داخل این فضا حرکت میکنند. این موضوع باعث نهفتگی یا رویش کج دندان دائمی میشود. برای پیشگیری از این مشکل، وسایل سادهای به نام نگهدارنده فضا ساخته میشود.
ایجاد فضا:
دندانهای آسیای شیری پهنتر از پرمولرهایی هستند که جایگزین آنها میشوند. این فضای اضافی بهطور طبیعی جای لازم برای دندانهای دائمی زیرین را فراهم میکند. برای عملکرد صحیح این مکانیسم، دندانهای شیری باید از پوسیدگی محافظت شوند.
تشخیص زودهنگام مشکلات ارتودنسی:
این دوره، زمان «مداخله زودهنگام ارتودنسی» است که در آن شلوغی دندانها، تنگی فکها یا ناهنجاریهای فکیـدندانی میتوانند زود تشخیص داده شده و با وسایل ساده مانند پلاکهای متحرک برطرف شوند.
ضربه و تکامل ریشه:
ریشه دندانهای دائمی که در این سن رویش میکنند هنوز بهطور کامل شکل نگرفتهاند. ضربه به دهان میتواند باعث از بین رفتن حیات دندان و توقف رشد ریشه شود. به همین دلیل، استفاده از محافظ دهان بهویژه برای کودکانی که ورزش میکنند بسیار ضروری است.
پیشگیری و محافظت:
هدف اصلی دندانپزشکی کودکان کنترل و پیشگیری از پوسیدگی دندان است. اقدامات پیشگیرانه و مداخلات زودهنگام به جلوگیری از درمانهای پیچیده ارتودنسی و جراحی کمک میکند.
درمان فردمحور:
برای هر کودک باید با در نظر گرفتن میزان خطر پوسیدگی، گزینههای درمانی مناسب و ویژگیهای رفتاری او، یک برنامه درمانی اختصاصی تدوین شود.
کنترل رفتار:
در درمان، بهویژه برای کودکان غیرهمکار، از تکنیکهای مدیریت رفتار (توضیح–نشان دادن–انجام دادن، کنترل صدا، تقویت مثبت، پرتکردن حواس) و در صورت لزوم از روشهای پیشرفتهتر (بیحرکتسازی محافظتی، سدیشن و بیهوشی عمومی) استفاده میشود. بیهوشی عمومی مزایایی مانند پیشگیری از ایجاد ترس از دندانپزشکی و تضمین کیفیت درمان را فراهم میکند.
آموزش بهداشت دهان و دندان:
- شروع عادتهای بهداشت دهان و دندان در سنین بسیار پایین و آموزش والدین در این زمینه بسیار مهم است.
- با یک رویکرد جامع و دقیق در این دوره، پایههای سلامت دهان و دندان مادامالعمر برای کودکان بنا گذاشته میشود.
مهمترین مسائل و حوزههایی که توسط دندانپزشکان کودکان (پدودنتیستها) پوشش داده میشود عبارتاند از:
مشکلات مربوط به دندانهای شیری و دائمی:
مشکلات مرتبط با دندانهای شیری و دائمی و درمانهای آنها شامل موارد زیر است:
- پوسیدگی دندان (پوسیدگیهای دوران کودکی، پوسیدگی شیشه شیر)
- از دست رفتن زودهنگام دندانهای شیری و استفاده از نگهدارنده فضا
- درمان پوسیدگی دندان (پرکردن، درمان ریشه، پالپوتومی/قطع پالپ)
- نقایص مینای دندان (هیپومینرالیزاسیون، فلوئوروزیس)
دندانپزشکی پیشگیرانه:
پیشگیری از پوسیدگی دندان و سایر بیماریهای دهان یکی از اهداف اصلی است. اقدامات دندانپزشکی پیشگیرانه شامل موارد زیر میشود:
- سیلانت شیارها (پیشگیری از پوسیدگی دندان)
- کاربرد فلوراید (وارنیش، ژل یا تقویت مینا)
- آموزش به کودکان برای رعایت صحیح بهداشت دهان و دندان
- مشاوره تغذیه (مصرف قند، عادات استفاده از شیشه شیر)
مشکلات ارتودنسی:
مداخلات زودهنگام ارتودنسی برای پیشگیری یا اصلاح ناهنجاریهای فکیـدندانی در دوره دندانهای دائمی بسیار حیاتی است. دندانهای پرمولر (آسیای کوچک) دندانهایی هستند که در طرفین دهان، بین دندانهای پیشین و دندانهای آسیای بزرگ قرار دارند. در بزرگسالان در مجموع ۸ دندان پرمولر وجود دارد؛ در هر فک ۲ عدد و در سمت راست و چپ، و آگنزی (عدم تشکیل مادرزادی یک یا چند دندان).
- مشکلات ارتودنسی:
- شلوغی دندانها، ناهنجاریهای بایت (جفتشدن نادرست دندانها)
- عادتهای نادرست مانند مکیدن انگشت و فشار زبان
- مشکلات ارتودنسی مرتبط با از دست رفتن زودهنگام دندانهای شیری
آسیبهای تروماتیک دندانی:
مراقبتهای اورژانسی، تشخیص و پیگیری بلندمدت آسیبهای تروماتیک واردشده به دندانها و بافتهای نگهدارنده آنها در کودکان و نوجوانان انجام میشود.
- تروما و مداخلات اورژانسی شامل موارد زیر است:
- شکستگی یا کنده شدن دندانها در اثر زمین خوردن یا حوادث
- جابهجایی دندان (دندان کندهشده) و کاشت مجدد آن
- آسیبهای بافت نرم (لب، زبان، لثه)
درمان پالپ (درمان ریشه):
تشخیص و درمان ضایعات پالپی در دندانهای شیری و دندانهای دائمی جوان انجام میشود.
تکنیکهایی مانند پالپوتومی (برداشتن بافت پالپ عفونی فقط از تاج دندان) و پالپکتومی (برداشتن کامل بافت پالپ از تاج و ریشههای دندان) انجام میگردد.
کنترل رفتار:
- برای مدیریت ترس، اضطراب و مشکلات همکاری در بیماران کودک، از روشهای روانشناختی و دارویی استفاده میشود.
- تکنیک «بگو–نشان بده–انجام بده» بهطور گسترده برای کمک به درک مراحل درمان دندانپزشکی توسط کودکان به کار میرود.
- ابزارهای حواسپرتی مانند عینکهای واقعیت مجازی میتوانند در کاهش اضطراب کودکان مؤثر باشند.
- کودکپسند بودن محیط فیزیکی مطب، مانند استفاده از تصاویر کودکان در حال بازی روی دیوارها، میتواند به ایجاد نگرش مثبت کمک کند.
درمان دندانپزشکی کودکان با نیازهای ویژه:
- مراقبتهای بهداشت دهان و دندان برای کودکان دارای ناتوانیها و بیماریهای سیستمیک متناسب با شرایط خاص این بیماران تنظیم میشود.
- بیماریهای سیستمیک (مانند دیابت، سرطان، صرع، هیپوفسفاتمی) و تأثیر آنها بر سلامت دهان و دندان در نظر گرفته میشود.
- دسترسی ویژه (فضاهای بدون مانع)، رویکردهای رفتاری و در صورت لزوم سدیشن یا بیهوشی عمومی در درمان این بیماران به کار گرفته میشود.
سایر حوزهها:
- عادتهای دهانی (مکیدن انگشت، فشار زبان) و تأثیر آنها بر تکامل دندانی.
- دهان، فک و صورت (تشخیص و درمان مشکلات مادرزادی، تروماتیک یا پاتولوژیک نواحی صورت، فک، دهان و گردن)، بهویژه تکنیکهای بیحسی موضعی و اقداماتی مانند کشیدن دندان.
- تشخیص و مدیریت اختلالات مفصل گیجگاهیـفکی (TMJ).
- دندانپزشکی قانونی (کودکآزاری، تعیین سن، تحلیل آثار گازگرفتگی).
- تلهدندانپزشکی بهعنوان رویکردی برای مشاوره از راه دور و مدیریت بیماران، بهویژه در شرایطی مانند همهگیریها.
- رادیولوژی دندانپزشکی و تکنیکهای نوین تصویربرداری برای تشخیص دقیقتر.
رویکردهای جراحی نقش مهمی در دندانپزشکی کودکان (پدودنتیکس) دارند. با این حال، منظور از «جراحی» در اینجا مداخلاتی متناسب با روانشناسی و ساختار آناتومیک کودک است که معمولاً کوتاهمدت و حداقلی هستند و با جراحیهای پیچیده بزرگسالان تفاوت دارند.
رویکردهای جراحی رایج در دندانپزشکی کودکان شامل موارد زیر است:
کشیدن دندانهای شیری:
- دندانهای شیری که به دلیل پوسیدگی عمیق قابل حفظ نیستند، باعث عفونت شدهاند یا در اثر ضربه شکستهاند، ممکن است نیاز به کشیدن داشته باشند.
- پس از کشیدن، اغلب از وسایلی به نام نگهدارنده فضا برای حفظ فضای دندان دائمی زیرین استفاده میشود. در غیر این صورت، دندانهای مجاور به داخل فضا حرکت کرده و جایی برای رویش دندان دائمی باقی نمیماند که میتواند منجر به شلوغی شدید دندانها شود.
کشیدن دندانهای نهفته یا نیمهنهفته:
- دندانهای شیری: گاهی ریشه دندانهای شیری تحلیل نمیرود و مانع رویش دندان دائمی میشود. در این حالت، دندان شیری باید بهصورت جراحی خارج شود.
- دندانهای اضافی: برخی کودکان ممکن است دندانهای اضافی (معمولاً در ناحیه جلویی فک بالا) بیش از تعداد طبیعی داشته باشند. این دندانها میتوانند مانع رویش دندانهای دائمی شوند، باعث شلوغی دندانها یا نهفتگی آنها گردند و باید بهصورت جراحی خارج شوند.
رزکسیون انتهای ریشه در دندانهای دائمی:
این روش زمانی انجام میشود که در اثر ضربه یا پوسیدگی عمیق، التهاب غیرقابل برگشت در یک دندان دائمی جوان با ریشهای که هنوز کامل نشده ایجاد شده باشد. در این روش، انتهای ریشه ملتهب و بافتهای اطراف آن تمیز میشوند. این کار از کشیدن دندان جلوگیری کرده و باعث حفظ آن در دهان میشود.
درمان کیستها و ضایعات دندانی:
کیستها میتوانند در اطراف ریشه دندانها یا اطراف دندانهای نهفته در کودکان تشکیل شوند. این کیستها بهصورت جراحی خارج شده و دندان درگیر درمان یا کشیده میشود.
جراحی بند زبان (آنکیلوگلوسیا) و بند لب (فرنکتومی):
بند زبان: اگر بند (فرنولوم) زیر زبان کوتاه و ضخیم باشد، میتواند بر مکیدن، بلع، گفتار و ردیف شدن دندانها تأثیر منفی بگذارد. در این موارد، آزادسازی جراحی این بند (فرنوتومی/فرنکتومی) ممکن است ضروری باشد.
بند لب بالا: اگر بافت اتصالدهنده لب بالا به لثه بیش از حد سفت و ضخیم باشد، میتواند باعث ایجاد دیاستما (فاصله) بین دو دندان جلویی شود. این بافت ممکن است پیش از درمان ارتودنسی یا همزمان با آن نیاز به برداشتن داشته باشد.
مداخلات جراحی پس از تروما:
دررفتگی دندان: در مواردی که دندان جابهجا شده یا در استخوان فک فرو رفته باشد، دندان در جای خود قرار داده میشود.
کندهشدن دندان: اگر دندان بهطور کامل از دهان خارج شده باشد، در شرایط مناسب دوباره در محل خود کاشته و ثابت میشود.
شرایط ویژه در جراحی دندانپزشکی کودکان: سدیشن و بیهوشی عمومی:
شاخصترین ویژگی جراحی دندانپزشکی کودکان، مدیریت رفتار و استفاده گسترده از درمان تحت سدیشن یا بیهوشی عمومی در صورت نیاز است.
بیحسی موضعی: برای از بین بردن درد در تمامی اقدامات جراحی استفاده میشود.
سدیشن: در کودکانی با اضطراب خفیف تا متوسط که توانایی همکاری دارند، با حفظ سطح هوشیاری انجام میشود. این روش ترس کودک را کاهش داده و خطر بروز اختلال استرس پس از سانحه را به حداقل میرساند.
بیهوشی عمومی: در کودکان بسیار کمسن، افراد دارای ناتوانی، کودکانی با ترس شدید و ناتوان از همکاری، یا در مواردی که نیاز به درمان یا کشیدن چند دندان در یک جلسه وجود دارد، ترجیح داده میشود. کودک به خواب میرود و تمام اقدامات در یک جلسه، بدون درد و استرس انجام میشود. این روش هم از نظر روانی از کودک محافظت میکند و هم کیفیت درمان را به حداکثر میرساند.
- سیلانت شیارها که متناسب با ساختار دندانی هر کودک برنامهریزی میشوند، میتوانند پوسیدگی دندان را تا ۷۰ تا ۸۰ درصد کاهش دهند.
- با تعیین غلظت مناسب فلوراید (ژل، وارنیش، فوم) بر اساس سن و گروه خطر پوسیدگی، حداکثر محافظت فراهم میشود.
- تکنیکهای مؤثر مسواکزدن از طریق آموزشهای تعاملی به کودکان و والدین آموزش داده میشود.
- در موارد از دست رفتن زودهنگام دندانهای شیری، نگهدارندههای فضای مخصوص باعث میشوند دندانهای دائمی در موقعیت ایدهآل رویش یابند.
- از تکنیکهای تصویربرداری سهبعدی برای ارزیابی پتانسیل رشد استخوانهای فک استفاده میشود.
- مداخله زودهنگام با استفاده از وسایل مخصوص برای عادتهایی مانند مکیدن انگشت و بلع غیرطبیعی انجام میشود.
- با استفاده از ایرابریژن و درمانهای کمکگرفته از لیزر، مداخلات راحتتر و سازگارتر با بافت انجام میشود.
- ظاهر طبیعی دندانها با لمینیتهای کامپوزیتی و روکشهای پیشساخته حفظ میشود.
- هر اقدام درمانی ابتدا با استفاده از مدلهای اسباببازی به کودک نشان داده میشود.
- فرایند درمان با عینکهای واقعیت مجازی و بازیهای تعاملی لذتبخش میشود.
- در کودکان ترسو، اعتماد با جلساتی که از ساده به پیچیده برنامهریزی شدهاند، ایجاد میشود.
- رشد فکها در دوره دندانی مختلط با دستگاههای فانکشنال هدایت میشود.
- درمان شناختی-رفتاری برای کودکانی با اضطراب شدید دندانپزشکی به کار میرود.
- برای کودکان با نیازهای ویژه، درمان جامع در یک جلسه با حضور متخصص بیهوشی انجام میشود.
- رشد بین ۷ تا ۱۴ سالگی با اندازهگیریهای دیجیتال بهصورت سالانه پایش میشود.
- بر اساس تستهای فعالیت پوسیدگی، معاینات شخصیسازیشده هر ۳ تا ۶ ماه انجام میشود.
- با تکمیل دندانهای دائمی، انتقال سالم به دندانپزشکی بزرگسالان تضمین میشود.
در برخی موارد، درمان دندانپزشکی کودکان قابل انجام نیست یا نیاز به شرایط ویژه دارد. این موارد عبارتاند از:
- کودکانی با مشکلات قلبی که هنوز کنترل نشدهاند
- کودکانی با اختلالات انعقادی (مانند هموفیلی) که درمان نشدهاند
- کودکانی که تحت درمانهای شدید سرطان هستند و ایمنی بسیار پایینی دارند
- کودکانی که توان باز کردن دهان بسیار کمی دارند (مانند برخی سندرمهای خاص)
- افرادی با زخمهای گسترده دهانی (مانند آفت یا تبخال)
- افرادی با التهاب بسیار شدید لثه (ابتدا باید التهاب درمان شود)
- کودکانی که بهشدت ترسیدهاند و قابل آرامسازی نیستند
- کودکان با نیازهای ویژه (ممکن است به سدیشن یا بیهوشی عمومی نیاز باشد)
- در صورت عدم رضایت خانواده (موارد قانونی)
- نوجوانان بالای ۱۵ سال (باید به دندانپزشک بزرگسال مراجعه کنند)
- نوزادان نارس بسیار کوچک (نوزادان با وزن کمتر از ۳ کیلوگرم)
- دندانهای شیری که در آستانه افتادن هستند (در صورت وجود دندان جایگزین کشیده میشوند)
- دندانهایی با ریشه کاملاً تحلیلرفته (قابل درمان نیستند)
پدودنتیست کیست؟
پدودنتیست دندانپزشکی است که پس از گذراندن دوره ۵ساله دندانپزشکی عمومی در دانشکده دندانپزشکی، آموزش تخصصی یا دکترای خود را در بخش پدودنتیکسِ علوم بالینی دانشکده دندانپزشکی به پایان رسانده است. پدودنتیست با عنوان «دندانپزشک کودکان» نیز شناخته میشود.
چه زمانی باید به دندانپزشک کودکان مراجعه کرد؟
مراجعه به دندانپزشک کودکان در موارد زیر توصیه میشود:
- با رویش اولین دندان نوزاد (بین ۶ تا ۱۲ ماهگی)
- معاینات منظم دندانپزشکی (هر ۶ ماه یکبار)
- برای درمانهای پیشگیرانه مانند سیلانت شیارها یا کاربرد فلوراید
- پوسیدگی دندان (بهویژه در دندانهای شیری)
- دنداندرد یا تورم
- شکستن یا افتادن دندان در اثر زمین خوردن یا ضربه
- خونریزی یا التهاب لثه
- از دست رفتن زودهنگام دندان شیری (برای بررسی نیاز به نگهدارنده فضا)
- ناهنجاریهای بایت، تنگی فک یا جفتشدن نادرست دندانها
- عادتهای نادرست مانند مکیدن انگشت یا فشار زبان
- دندانهای نهفته (بهویژه زمانی که دندانهای دائمی رویش نمییابند)
- درمان دندانپزشکی کودکان دارای ناتوانی
- مدیریت رفتار در کودکان با اضطراب دندانپزشکی
- نیاز به درمان تحت سدیشن یا بیهوشی عمومی
کودکان از چه زمانی باید مسواک زدن را شروع کنند؟
تمیز کردن دندانها باید بهمحض رویش اولین دندان آغاز شود و با استفاده از مسواک نرم مخصوص نوزادان یا گاز استریل انجام گیرد.
آیا درمان ریشه برای دندانهای شیری امکانپذیر است؟
بله، دندانهای شیری عفونی را میتوان با روشهای پالپوتومی یا پالپکتومی حفظ کرد.
فرزند من از دندانپزشک میترسد. چه کار باید بکنم؟
میتوانید او را نزد دندانپزشک کودکان ببرید. دندانپزشکان کودکان از تکنیکهای مدیریت رفتار (مانند «بگو–نشان بده–انجام بده») در محیطهای کودکپسند همراه با فضای بازی استفاده میکنند.
سیلانت شیارها چیست؟
یک پوشش محافظتی است که روی شیارهای دندانهای آسیای بزرگ قرار داده میشود و میتواند خطر پوسیدگی را تا ۷۰ تا ۸۰ درصد کاهش دهد.
آیا سفید کردن دندانها در کودکان امکانپذیر است؟
برای کودکان زیر ۱۲ سال توصیه نمیشود. در نوجوانان، تنها روشهای محافظهکارانه و تحت نظر دندانپزشک کودکان قابل استفاده است.