درمان‌های دندان‌پزشکی

درمان اندودانتیکس فرایندی است که طی آن بخش داخلی دندان، یعنی پالپ که شامل عصب و رگ‌های خونی است، تمیز و ضدعفونی شده و سپس با ماده مناسب پر می‌شود. رایج‌ترین نوع این درمان‌ها عصب‌کشی است که معمولاً در موارد زیر لازم می‌شود:

• پوسیدگی عمیق: زمانی که پوسیدگی از مینا و عاج عبور کرده و به بافت پالپ رسیده باشد.
• آسیب یا ضربه به دندان: که باعث صدمه‌دیدن پالپ می‌شود.
• عفونت یا آبسه: التهاب یا عفونت در ناحیه پالپ.
• درد مزمن: آسیب غیرقابل برگشت به عصب دندان.

هدف از درمان ریشه (اندودانتیک):

• نجات دندان و حفظ آن در دهان بدون نیاز به کشیدن.
• از بین بردن عفونت و تسکین درد.
• حفظ عملکرد و زیبایی دندان.

عصب‌کشی :

مراحل انجام درمان ریشه:

• دندانپزشک شکایت بیمار و وضعیت دندان را با کمک رادیوگرافی ارزیابی می‌کند.
• درمان تحت بی‌حسی موضعی یا ناحیه‌ای انجام می‌شود.
• بافت پالپ آسیب‌دیده یا عفونی از داخل دندان خارج می‌شود
• کانال‌های ریشه با ابزارهای مخصوص تمیز و شکل‌دهی می‌شوند.
• کانال‌ها با ماده‌ای سازگار با بافت بدن (معمولاً گوتاپرکا) پر می‌شوند.
• دندان با یک ترمیم (پرکردگی) یا روکش بازسازی می‌شود.

مزایای درمان ریشه:

• ساختار طبیعی دندان حفظ می‌شود.
• مشکلاتی مانند درد و عفونت برطرف می‌شود.
• در بیشتر موارد، درمان در یک جلسه قابل انجام است (گاهی ممکن است بیش از یک جلسه نیاز باشد).

اندودانتیک جراحی (اپیکوکتومی)

برداشتن جراحی عفونت در ناحیه انتهای ریشه دندان.

موارد کاربرد:

• آبسه‌ای که با وجود درمان ریشه (عصب‌کشی) بهبود نمی‌یابد
• کیست/گرانولوم در انتهای ریشه
• نوک ریشه شکسته

روش اجرا:

• آبسه‌ای که با وجود عصب‌کشی بهبود پیدا نمی‌کند.
• وجود کیست یا گرانولوم در انتهای ریشه.
• شکستگی نوک ریشه.

درمان‌های پالپ زنده (محافظت از پالپ):

روش‌های محافظتی زمانی اعمال می‌شوند که پالپ هنوز زنده است.

پوشش مستقیم پالپ:

اگر هنگام تمیز کردن پوسیدگی عمیق، پالپ باز شود، یک داروی مخصوص (هیدروکسید کلسیم / MTA) روی آن قرار داده می‌شود. هدف این است که پالپ ترمیم شود و زنده بماند.

پالپکتومی جزئی:

فقط بخش عفونی پالپ برداشته می‌شود؛ بخش سالم حفظ می‌شود. این روش برای دندان‌های شیری کودکان یا دندان‌های دائمی جوان به‌کار می‌رود

رواسکولاریزاسیون (در دندان‌های دائمی جوان):

در دندان‌های جوانی که هنوز رشد ریشه کامل نشده و پالپ آن‌ها از بین رفته، این روش کمک می‌کند ریشه کامل شود.

• کانال‌های ریشه ضدعفونی می‌شوند.
• با ایجاد خونریزی از نوک ریشه، سلول‌های ریشه برای ورود به کانال تحریک می‌شوند
• کانال با هیدروکسید کلسیم یا MTA بسته می‌شود

پروتزها روش‌هایی برای جایگزینی دندان‌های از دست‌رفته و بازیابی عملکردهای دهان (جویدن، صحبت کردن) و زیبایی هستند. پروتزها می‌توانند ثابت یا متحرک باشند و بسته به نیاز بیمار، ساختار دهان و بودجه، انواع مختلفی انتخاب می‌شود. انواع اصلی و ویژگی‌های پروتزهای دندان به شرح زیر است:

پروتزهای ثابت:

پروتزهایی که از دهان خارج نمی‌شوند و روی دندان‌های طبیعی یا ایمپلنت ثابت می‌شوند. معمولاً حس و ظاهر طبیعی‌تری دارند.

روکش‌ها:

• روکش‌هایی هستند که روی یک دندان قرار می‌گیرند.
• برای ترمیم دندان‌های آسیب‌دیده، پوسیده، شکسته یا دارای مشکلات زیبایی استفاده می‌شوند.
• از موادی مانند پرسلن، زیرکونیا، پرسلن بامانع فلزی یا سرامیک‌کامل ساخته می‌شوند.
• ظاهر طبیعی، دوام و طول عمر از مزایای آن‌هاست.

بریج‌های دندانی:

• برای جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته استفاده می‌شوند.
• دندان‌های سالم مجاور یا ایمپلنت به‌عنوان پایه به‌کار می‌روند.
• انواع بریج‌ها شامل بریج‌های سنتی، بریج‌های بال‌دار (مریلند) و بریج‌های ایمپلنت‌سوپرت هستند.
• به دلیل ثابت بودن، راهکاری زیبا، عملکردی و راحت محسوب می‌شوند.

پروتزهای ثابت ایمپلنتی:

روکش‌ها یا بریج‌هایی که روی ایمپلنت ثابت می‌شوند.

• با سیستم‌هایی مانند All-on-4 یا All-on-6، پروتزهای ثابت در فک‌های کاملاً بی‌دندان قرار می‌گیرند.
• مزایایی مانند حداکثر ثبات، احساسی نزدیک به دندان طبیعی و جلوگیری از تحلیل استخوان دارند.

پروتزهای متحرک :

دنچرهای متحرک پروتزهایی هستند که بیمار می‌تواند آنها را در دهان قرار دهد و خارج کند. زمانی استفاده می‌شوند که تعداد بیشتری دندان از دست رفته باشد یا امکان حمایت کافی برای پروتزهای ثابت وجود نداشته باشد.

دنچر کامل :

• زمانی استفاده می‌شود که همه دندان‌ها از بین رفته باشند.
• مخصوص فک بالا و پایین به‌صورت جداگانه ساخته می‌شود
• راه‌حلی اقتصادی و نسبتاً زیبا ارائه می‌دهد.
• نسبت به پروتزهای ثابت پایداری کمتری دارد و معمولاً دوره عادت لازم است.

پروتز مصنوعی:

• زمانی استفاده می‌شود که چند دندان از دست رفته باشد.
• دندان‌ها روی یک فریم فلزی یا آکریلی قرار می‌گیرند و با قلاب یا اتچمنت‌های خاص به دندان‌های موجود متصل می‌شوند.
• از دندان‌های طبیعی محافظت می‌کند و گزینه‌ای اقتصادی است.
• قلاب‌ها ممکن است از نظر زیبایی برای بیمار آزاردهنده باشند.

پروتزهای متحرک متکی بر ایمپلنت:

• دنچرهای متحرکی هستند که روی ایمپلنت‌ها قفل یا سوار می‌شوند.
• نسبت به دنچرهای کامل معمولی، پایداری و راحتی بیشتری فراهم می‌کنند.
• به دلیل قابل جابه‌جایی بودن، نگهداری و تمیز کردن آسان دارند و به‌لطف ایمپلنت‌ها حس ثبات بالایی ایجاد می‌کنند.

پروتزهای موقت :

• راه‌حل‌های موقتی که در طول فرایند درمان استفاده می‌شوند؛ مثل زمان تا آماده شدن پروتز نهایی یا پس از کشیدن دندان تا زمان قرار دادن ایمپلنت. جای‌گذاری یا آماده‌سازی پروتز دائمی.
• برای حفظ زیبایی و عملکرد، و همچنین راحتی بیمار در طول دوره‌ی بهبود استفاده می‌شوند.
• سریع ساخته می‌شوند و اقتصادی هستند.

اوردنچر:

• دنچرهای متحرکی که روی ریشه دندان‌های طبیعی باقی‌مانده یا روی ایمپلنت قرار می‌گیرند.
• گیر بسیار بهتر، محافظت از استخوان فک، و راحتی بیشتری فراهم می‌کنند.

پروتزهای ترکیبی :

ترکیبی از پروتز ثابت و متحرک هستند. مانند پروتزهای کلیپسی روی ایمپلنت (Snap-in dentures).

مزایای پروتزهای دندانی:

• ایجاد ظاهری شبیه دندان طبیعی و بهبود لبخند
• بازگرداندن توانایی جویدن و صحبت کردن
• جلوگیری از تحلیل استخوان ناشی از بی‌دندانی (خصوصاً در پروتزهای ایمپلنت‌ساپورت)
• افزایش اعتمادبه‌نفس بیمار با بهبود زیبایی و عملکرد

مراحل درمان پروتز:

• بررسی وضعیت دهان و دندان با معاینه و رادیوگرافی
• انجام درمان‌های لازم مانند پرکردگی، کشیدن دندان یا کاشت ایمپلنت
• قالب‌گیری برای ساخت پروتز
• قرار دادن پروتز و تنظیم آن
• مراقبت و چکاپ‌های منظم برای افزایش طول عمر پروتز

درمان‌های جراحی دندان شامل روش‌هایی هستند که نیاز به مداخله جراحی در ناحیه دهان، دندان‌ها و فک دارند. این درمان‌ها شامل کشیدن دندان، کاشت ایمپلنت، جراحی‌های فکی و روش‌های تهاجمی برای حل سایر مشکلات سلامت دهان می‌شوند. این روش درمانی برای اهداف زیر استفاده می‌شود:

• دندانی که بیش از حد آسیب دیده و قابل حفظ نیست.
• دندان‌های نهفته که سلامت دهان را تهدید می‌کنند.
• مشکلات استخوان فک یا لثه.
• مشکلات زیبایی یا عملکردی.

کشیدن دندان

فرآیند خارج کردن دندان از استخوان فک است. کشیدن دندان در موارد زیر انجام می‌شود:

• دندان‌های به‌شدت پوسیده یا شکسته
• دندان‌های نهفته (مثل دندان عقل).
• ایجاد فضا برای درمان ارتودنسی.
• دندان‌هایی که به‌دلیل بیماری لثه قابل حفظ نیستند.

انواع کشیدن دندان:

• کشیدن ساده: خارج کردن دندان‌های قابل مشاهده با بی‌حسی موضعی.
• کشیدن جراحی: نیاز به جراحی برای خارج کردن دندان‌های نهفته یا شکسته دارد.
• کشیدن دندان نهفته (دندان عقل): خارج کردن جراحی دندان‌هایی که به‌طور کامل یا جزئی در استخوان فک گیر کرده‌اند.

کاشت ایمپلنت دندانی:

• قرار دادن پیچ‌های تیتانیومی در استخوان فک برای جایگزینی دندان‌های از دست‌رفته و نصب پروتز روی آن.
• در موارد تک‌دندانی، چند دندانی یا بی‌دندانی کامل (مانند All-on-4 و All-on-6) به‌کار می‌رود.

پیوند استخوان و جراحی فک و صورت:

روش‌هایی که برای افزایش حجم استخوان در مواقعی که استخوان فک کافی نیست انجام می‌شود.

• پیوند استخوان: افزودن استخوان با استفاده از مواد سنتتیک، استخوان حیوانی یا استخوان خود بیمار.
• سینوس لیفت: افزودن استخوان با بالا بردن کف سینوس در ناحیه خلفی فک بالا.

جراحی لثه (Periodontal Surgery):

روش‌های جراحی برای درمان بیماری‌های لثه یا اهداف زیبایی:

• درمان بیماری پیشرفته لثه (پریودنتیت).
• پیوند لثه برای درمان تحلیل لثه.
• فرم‌دهی زیبایی لثه (ژنژیوکتومی، ژنژیوپلاستی).

جراحی کیست و تومور:

برداشتن جراحی کیست‌ها یا تومورهای دهان یا فک:

• کیست‌های ریشه دندان، تومورهای ادنتوژنیک.
• ضایعات پاتولوژیک در استخوان فک.

جراحی فک و صورت (ارتوگناتیک):

عمل‌های جراحی برای اصلاح ناهنجاری‌های شدید فکی:

• ناهماهنگی‌های فکی (مثلاً جلو یا عقب بودن فک بالا یا پایین).
• مشکلات جویدن، گفتار یا زیبایی.

فرنکتومی

جراحی بریدن یا کوتاه کردن بافت چسبنده‌ی زبان یا لب (فرنولوم) زمانی انجام می‌شود که این بافت بیش از حد کوتاه یا ضخیم باشد. این مشکل می‌تواند باعث موارد زیر شود:

• دشواری در صحبت کردن یا مکیدن
• تحلیل لثه یا ایجاد فاصله بین دندان‌ها

تخلیه آبسه

در این روش، آبسه‌ی دندان یا لثه به صورت جراحی تخلیه می‌شود تا از گسترش عفونت جلوگیری شده و درد کاهش یابد.

درمان‌های ارتودنسی برای اصلاح موقعیت دندان‌ها و فک‌ها و رفع مشکلات زیبایی و عملکردی انجام می‌شوند.

اهداف درمان‌های ارتودنسی:

• بهبود زیبایی: ایجاد لبخندی زیباتر با ردیف شدن مناسب دندان‌ها
• بهبود عملکرد: رفع مشکلات جویدن، صحبت کردن و بایت
• سلامت دهان و دندان: کاهش خطر پوسیدگی و بیماری لثه با آسان‌تر شدن مسواک و نخ دندان در دندان‌های
• سلامت فک: کاهش مشکلات مفصل فکی (TMJ)

چه کسانی می‌توانند درمان ارتودنسی دریافت کنند؟

• کودکان: برای هدایت رشد فک در دوران دندانی شیری یا مختلط (۶ تا ۱۲ سال)
• نوجوانان: رایج‌ترین سن درمان، زمانی که دندان‌های دائمی کامل شده‌اند (۱۲ تا ۱۸ سال)
• بزرگسالان: برای رفع مشکلات زیبایی و عملکردی، درمان ارتودنسی در هر سنی قابل انجام است.

انواع درمان‌های ارتودنسی

درمان‌های ارتودنسی ثابت

درمان‌های ارتودنسی ثابت با استفاده از دستگاه‌هایی انجام می‌شوند که در دهان ثابت بوده و امکان جابه‌جایی دندان‌ها را فراهم می‌کنند.

• براکت‌های فلزی: دندان‌ها با براکت‌ها و سیم‌های فلزی که روی سطح دندان چسبانده می‌شوند، مرتب می‌شوند.
• براکت‌های سرامیکی (زیبایی): درمانی کم‌نمایان‌تر که از براکت‌های همرنگ دندان یا شفاف استفاده می‌کند.
• براکت‌های لینگوال: در این روش براکت‌ها روی سطح داخلی دندان‌ها (سمت زبان) قرار می‌گیرند و کاملاً مخفی هستند.
• سیستم دیمون (Damon System) یا براکت‌های خودقفل‌شونده: نوعی سیستم براکت است که سیم‌ها را با یک مکانیسم کلیپ مخصوص نگه می‌دارد و معمولاً اصطکاک کمتر و حرکت راحت‌تر دندان‌ها را فراهم می‌کند.

درمان‌های ارتودنسی متحرک

دستگاه‌های متحرک ابزارهایی هستند که بیمار می‌تواند آن‌ها را از دهان خارج یا دوباره در جای خود قرار دهد. این وسایل معمولاً در موارد خفیف‌تر یا در کودکان استفاده می‌شوند.

• الاینرهای شفاف (Clear Aligners مانند اینویزیلاین): پلاک‌های شفاف و سفارشی‌سازی‌شده که برای ردیف‌ کردن دندان‌ها استفاده می‌شوند.
• دستگاه‌های متحرک: پلاک‌ها یا تجهیزات متحرکی که معمولاً برای هدایت رشد فک در کودکان یا ایجاد حرکات جزئی دندانی کاربرد دارند.

درمان‌های اصلاح فک

ترکیبی از درمان ارتودنسی و جراحی است که برای اصلاح ناهماهنگی‌های شدید ساختار فک انجام می‌شود.

مینی‌اسکرو و سیستم‌های اتکاء

پیچ‌های کوچک تیتانیومی در استخوان فک قرار داده می‌شوند تا به حرکت کنترل‌شده‌ی دندان‌ها کمک کنند و نقطه اتکای محکم‌تری ایجاد کنند.

دستگاه‌های فانکشنال

ابزارهایی هستند که در کودکان برای هدایت و اصلاح رشد فک استفاده می‌شوند.

اهداف درمان‌های پریودنتال:

• از بین بردن التهاب لثه و عفونت
• کاهش عمق پاکت‌های لثه و جلوگیری از از دست دادن دندان
• حفظ سلامت استخوان فک و بافت لثه
• بهبود ظاهر زیبایی لثه‌ها (خصوصاً در موارد تحلیل یا رشد بیش از حد لثه)
• ایجاد ثبات طولانی‌مدت برای دندان‌ها

درمان‌های پریودنتال بسته به شدت بیماری و نیاز بیمار می‌توانند به‌صورت جراحی یا غیرجراحی انجام شوند.

درمان‌های پریودنتال غیرجراحی

این درمان‌ها معمولاً در مراحل اولیه بیماری لثه (ژنژیویت یا پریودنتیت خفیف) انجام می‌شوند و هدف آن‌ها بهبود سلامت لثه با روش‌های کم‌تهاجمی است.

جرم‌گیری و تسطیح ریشه :

پلاک و جرم تجمع‌یافته روی سطح دندان و زیر خط لثه با ابزارهای مخصوص برداشته می‌شود. سپس سطح ریشه صاف می‌گردد تا چسبیدن باکتری‌ها دشوارتر شود.

مراقبت‌های حرفه‌ای بهداشت دهان

تمیزکاری عمیق و آموزش بهداشت دهان توسط دندان‌پزشک یا بهداشتکار دهان و دندان.

درمان با لیزر:

از لیزر برای حذف باکتری‌ها در پاکت‌های لثه و برداشت بافت‌های ملتهب استفاده می‌شود.

درمان‌های پریودنتال جراحی

این روش‌ها در موارد پیشرفته پریودنتیت یا در بیمارانی به کار می‌رود که به درمان‌های غیرجراحی پاسخ نداده‌اند.

• • جراحی فلپ (Flap Surgery): لثه به‌آرامی کنار زده می‌شود تا ریشه دندان و استخوان به‌خوبی تمیز شوند و سپس لثه دوباره در جای خود بخیه می‌شود.
• پیوند استخوان (Bone Grafting): برای ترمیم استخوان از دست رفته، استخوان مصنوعی، حیوانی یا استخوان خود بیمار به ناحیه اضافه می‌شود.
• پیوند بافت نرم (Soft Tissue Grafting): برای درمان تحلیل لثه از بافت نرم—معمولاً از سقف دهان—استفاده می‌شود تا نواحی تحلیل‌رفته پوشش داده شوند.
• جینجیوتومی و جینجیواپلاستی (Gingivectomy & Gingivoplasty): برداشت لثه اضافی یا بدشکل (جینجیوتومی) و فرم‌دهی زیبایی لثه (جینجیواپلاستی).
• طولانی‌کردن تاج دندان (Crown Lengthening): در این روش لثه و گاهی استخوان اطراف دندان تغییر شکل داده می‌شود تا بخش بیشتری از تاج دندان نمایان شود.

درمان‌های نگهدارنده پریودنتال

• این‌ها درمان‌هایی هستند که پس از اتمام درمان‌های پریودنتال انجام می‌شوند تا از بازگشت بیماری جلوگیری کرده و سلامت دهان و دندان حفظ شود.
• ویزیت‌ها و مراقبت‌های منظم
• بررسی و پاک‌سازی پاکت‌های لثه در هر مراجعهٔ دندان‌پزشکی
• آموزش بهداشت دهان

درمان‌های دندان‌پزشکی زیبایی، روش‌هایی هستند که برای بهبود ظاهر دندان‌ها و لبخند انجام می‌شوند. این درمان‌ها با اصلاح رنگ، شکل، اندازه یا هم‌ترازی دندان‌ها، هدفشان ایجاد لبخندی زیباتر است. همچنین می‌توانند به بهبود عملکرد نیز کمک کنند. درمان‌های زیبایی بسته به نیازها و انتظارات بیمار متفاوت هستند.

اهداف درمان‌های دندان‌پزشکی زیبایی:

• بهبود زیبایی: لبخندی سفیدتر، صاف‌تر و متقارن‌تر
• افزایش اعتمادبه‌نفس: بهبود اجتماعی و روانی از طریق زیبایی لبخند
• اصلاح عملکرد: برطرف کردن مشکلات جویدن و گفتار
• سلامت دندان‌ها: کمک به سلامت دندان و لثه

درمان‌های دندان‌پزشکی زیبایی برای چه افرادی انجام می‌شود؟

• افرادی که دندان‌هایشان تغییر رنگ یافته، بدشکل است یا به‌هم‌ریختگی دارند
• افرادی که «گامی اسمایل» (نمایش بیش از حد لثه هنگام لبخند) یا عدم تقارن لثه دارند
• افرادی که دندان شکسته، ترک‌خورده یا ازدست‌رفته دارند
• افرادی در هر سن که نگرانی زیبایی دارند

انواع درمان‌های دندان‌پزشکی زیبایی:

سفیدکردن دندان‌ها (بلیچینگ):

روشی که با استفاده از مواد شیمیایی (معمولاً پراکسید هیدروژن یا پراکسید کربامید) رنگ طبیعی دندان‌ها را روشن‌تر می‌کند.

• بلیچینگ در مطب: در کلینیک دندان‌پزشک با مواد غلیظ‌تر و با فعال‌سازی لیزر یا نور انجام می‌شود (۱ تا ۲ ساعت).
• سفیدکردن در خانه: با استفاده از تری‌های مخصوص و ژل‌های سفیدکننده با غلظت پایین‌تر که توسط دندان‌پزشک داده می‌شود و معمولاً طی ۱ تا ۲ هفته انجام می‌گیرد.

لمینت پرسلن:

روکش‌های نازک چینی (۰.۳ تا ۱ میلی‌متر) که به سطح جلویی دندان چسبانده می‌شوند.

کامپوزیت باندینگ (پرکردگی زیبایی):

فرایندی که در آن شکل یا رنگ دندان‌ها با استفاده از رزین کامپوزیت هم‌رنگ دندان اصلاح می‌شود.

روکش‌های زیرکونیوم یا پرسلن:

روکش‌های زیبایی که کل دندان را پوشش می‌دهند و معمولاً از زیرکونیوم یا پرسلن ساخته می‌شوند.

درمان‌های ارتودنسی (با هدف زیبایی):

براکت‌ها یا الاینرهای شفاف برای اصلاح نظم و موقعیت دندان‌ها به کار می‌روند.

زیبایی لثه (ژنژیواپلاستی و ژنژیواکتیومی):

با اصلاح فرم یا سطح لثه، لبخندی زیباتر ایجاد می‌شود.

افزایش طول تاج دندان:

لثه و گاهی استخوان به شکلی تغییر داده می‌شود که بخش بیشتری از دندان قابل مشاهده باشد.

اینلی/آنلی کامپوزیت یا پرسلن:

ترمیم‌هایی شبیه به پرکردگی هستند که به‌صورت اختصاصی برای بخش پوسیده یا آسیب‌دیده‌ی دندان ساخته می‌شوند.

ترمیم‌های تمام‌سرامیک:

روکش‌ها یا بریج‌هایی بدون فلز که کاملاً از مواد سرامیکی ساخته می‌شوند.

دندانپزشکی کودکان شاخه‌ای از دندانپزشکی است که به حفظ سلامت دهان و دندان کودکان ۰ تا ۱۴ سال، پیگیری رشد دندان و فک، و درمان مشکلات مربوطه می‌پردازد. در درمان‌های پدودانتیکس از روش‌های تخصصی استفاده می‌شود تا سلامت دندان کودکان حفظ شده و در عین حال از ایجاد ترس از دندانپزشکی جلوگیری شود و تجربه‌ای مثبت برای کودک فراهم گردد.

درمان‌های پیشگیرانه در کودکان

درمان‌های پیشگیرانه مهم‌ترین روش‌ها برای محافظت از دندان‌های کودکان در برابر پوسیدگی و سایر مشکلات هستند.

• فلورایدتراپی
• فیشورسیلانت
• آموزش بهداشت دهان

درمان‌های ترمیمی (فیلینگ)

برای درمان پوسیدگی دندان‌های شیری و دائمی جوان.

پالپوتومی و پالپکتومی

پالپوتومی: برداشت بخشی از عصب در دندان شیری. پالپکتومی: برداشت کامل عصب در موارد پوسیدگی عمیق.

کشیدن دندان شیری

وقتی دندان شیری قابل حفظ نیست (پوسیدگی شدید یا عفونت).

فضا نگه‌دار (Space Maintainer)

برای جلوگیری از جابه‌جایی دندان‌ها در صورت از دست رفتن زودهنگام دندان شیری و هدایت رویش دندان دائمی.

درمان‌های ارتودنسی زودهنگام

برای اصلاح مشکلات فک و نظم دندان‌ها در سنین پایین.

درمان تروما

درمان شکستگی، ترک یا از دست رفتن دندان بر اثر ضربه و سقوط.

اصلاح عادات دهانی

مثل مکیدن انگشت، ناخن جویدن، فشار زبان، تنفس دهانی و…